सध्या आपली जीवनशैली झपाट्याने बदलली असल्याने आपल्या खाण्यापिण्याच्या सवयी सुध्दा या शैलीशी सुसंगत झाल्या आहेत. विशेषत: फास्ट फूड आपल्या जिभेला आनंद देत असतानाच आपल्या दातांना भविष्यात क्लेश देण्याची पूर्वतयारी करु शकतात. आपल्या कानी सातत्याने टुथपेस्ट आणि टुथब्रशच्या जाहिरातींच्या माध्यमातून दातांच्या देखभालीविषयी संदेश पडत असतो. हा संदेश किती गांभीर्याने आपण स्वीकारत असतो हा प्रश्नच आहे. दंतआरोग्य उत्तम राखण्याचे साधे तत्व आपणास लहानपणापासूनच सांगितले जाते, ते म्हणजे सकाळी उठल्यावर नीट चूळ भरणे, चांगल्या दंतमंजन वा टूथपेस्टने सकाळी आणि झोपण्याच्या आधी दात स्वच्छ करणे. पण या बाबींकडे नीट लक्ष दिले जात नाही. दाताची स्वच्छता हा उरकण्याचा भाग समजला जातो. त्यामुळेही दात अथवा दाढ दुखणे, दाताला किड होणे यास आपणास तोंड द्यावे लागते.
आपल्या व्यक्तिमत्वाला स्मार्टरुप देण्याचे कार्य आपले दात करित असतात. स्वच्छ पांढरेशुभ्र आणि गंधविरहित दंतपक्ती या वेगळा आत्मविश्वास देतात. समाजात वावरताना निश्चितच त्याचा फायदा होतो. आपण सर्व दंतआरोग्याकडे म्हणावे तेव्हढ्या गांभिर्याने बघत नाही. इतर शारीरिक आजार आणि रोग निदानासाठी जितक्या गतिने कृती करु तितकीच गती दातांच्या अनुषंगाने काही समस्या अथवा कुरबुरी निर्माण झाल्यास करुच याची शास्वती नसते. घरगुती किरकोळ उपाय करण्याकडे साधारणत: कल असतो. दंत आरोग्याकडे दुर्लक्ष करण्याचे पुढे अनेक दुष्परिणाम होऊ शकतात. डॉक्टरांच्या मते दंत आरोग्य बिघडले तर त्याचा परिणाम शरीराच्या इतर भागांवरही होऊ शकतो. त्याचे चांगलेच दुष्परिणाम भविष्यात भोगावू लागू शकतात.
दातांची ठेवण ही सर्वांची सारखीच असेल असे नाही. आईबाबांच्या ठेवणीसारखी किंवा त्यापेक्षा पूर्णपणे भिन्न अशा दंतपक्ती आपणास बघावयास मिळतात. दात लहान मोठे असतात. तोंडाच्या बाहेर आलेले असतात. त्यावर पिवळसर डाग असतात. दोन दातांमध्ये फटी असतात. या सर्व बाबी आपणास दुरुस्त करुन मिळू शकतात. त्यासाठी दंतवैद्यकाचे सहाय्य लाभते. दातांसंदर्भातील विविध समस्या आणि दंत आरोग्याची ढासळती स्थिती दंतवैद्यकांसाठी करिअरच्या चांगल्या संधी उपलब्ध करुन देतात.
दंतवैद्यकाचा अभ्यासक्रम हा बॅचलर ऑफ डेन्टिस्ट या नावाने ओळखला जातो. हा अभ्यासक्रम शासकीय आणि खाजगी वैद्यकीय महाविद्यालयांमध्ये चालवला जातो. या अभ्यासक्रमाला एमबीबीएस प्रवेशासाठी घेण्यात येणाऱ्या नीट प्रवेश आणि सीइटी मार्फत दिला जातो. विद्यार्थ्यांचा पहिली पसंती एमबीबीएस अभ्यासक्रम असतो. शासकीय महाविद्यालयातील एमबीबीएसला प्रवेश मिळत नसेल तर खाजगी संस्थेतील एमबीबीएसला आणि त्यानंतर बीडीएस अभ्यासक्रमाचा विचार केला जातो. ज्या विद्यार्थ्यांना एमबीबीएसला प्रवेश मिळत नाही मग थोड्याशा नाईलाजाने ते या अभ्यासक्रमास प्रवेश घेतात. एमबीबीएसला प्रवेश मिळाला असता तर जो आनंद विद्यार्थ्यांच्या मनात आणि ह्रदयात राहिला असता तसा तो राहिलच असे नाही. ते टाळायला हवे. कारण दंतशास्त्र ही महत्वाची ज्ञानशाखा असून त्याचा अभ्यास एमबीबीएस अभ्यासक्रमाप्रमाणे झोकून देऊन करायला हवा. खाजगी संस्थांमधील एमबीबीएस अभ्यासक्रमाची फी अव्वाच्या सव्वा असते.त्या तुलनेत शासकीय बीडीएस अभ्यासक्रमाची फी अल्प असते.खाजगी संस्थांमधील बीडीएसची फी ही याचसंस्थेतील एमबीबीएस अभ्यासक्रमापेक्षा निम्मीच असते.
आपल्या लोकसंख्येच्या तुलनेत दंतवैद्यकांचे प्रमाण हे समाधानकारक नाही. मोठ्या शहरांमध्ये दंतवैद्यक मोठ्या प्रमाणावर असतात. पण आता शहरीकरणाच्या व्याख्या बदलेल्या आहेत. पाच-दहा वर्षाआधी असलेल्या स्थितीत बराच फरक पडलेला आहे. गावे शहर बनातेत. लहान शहरे मोठे रुप घेताहेत. त्याअनुषगांने इतर पायाभूत सुविधाही वाढताहेत. ही स्थिती दंतवैद्यकांना या भागांमध्ये खाजगी व्यवसाय सुरु करण्यासाठी चांगली संधी देते.